Wat met de centen voor (sociale) economie?

Door Tine van der Vloet op 19 november 2020

Ook in de commissie voor Economie, Werk, Sociale Economie, Wetenschap en Innovatie stonden de stukken van de begroting van 2021 op de agenda. Tijdens deze bespreking focuste ik mij op drie belangrijke aspecten in de beleids- en begrotingstoelichting.

Inkomensvervangende tegemoetkoming

Één van de grote hinderpaal voor personen met een arbeidshandicap om opnieuw aan de slag te gaan, is het verlies van de inkomensvervangende tegemoetkoming. Op deze manier is het kiezen tussen alles of niets. Dat is een enorme drempel voor de personen met een arbeidshandicap om aan de slag te gaan. Het risico is groot voor de persoon met een arbeidshandicap. Het kan niet zo zijn dat je meer te verliezen hebt als je je nek uit wilt steken. Hiermee geven we het signaal dat het veiliger is om zich te wentelen in de situatie in plaats van aan het werk te gaan. Het principe zou net andersom moeten zijn. Diegene die het aandurven om het hoofd boven het maaiveld uit te steken, zouden beloond moeten worden.

Het lezen van de Beleids- en Begrotingstoelichting stemt me hoopvol. Er staat immers in geschreven dat er wordt gewerkt aan een samenwerkingsovereenkomst tussen de federale en de Vlaamse instellingen om de mensen met een handicap te begeleiden naar betaald werk. Dit naar aanleiding van een federaal wetsvoorstel voor een tijdelijke versoepeling van de combinatie van een inkomensvervangende tegemoetkoming voor personen met een handicap met een inkomen uit arbeid. De bedoeling is om een voorstel te formuleren voor een aanpassing van de regelgeving en dienstverlening van deze groep. Ik hoop dat we daar snel kunnen schakelen en deze drempel spoedig kunnen wegwerken. Dit zal voor velen een wereld van verschil betekenen.

Competenties versterken en attitudes bijspijkeren

De werkzoekenden met medische, mentale, psychische, psychiatrische en/of sociale (MMPPS) die nog niet de stap naar betaalde arbeid kunnen zetten in het sociaal of normaal economisch circuit mogen we niet aan hun lot overlaten. Deze mensen bevinden zich als het ware in een schemerzone tussen werk en welzijn. Via vrijwilligerswerk in een sterk omkaderde omgeving kunnen ze hun competenties versterken en attitudes bijspijkeren met het oog op doorstroom naar betaalde arbeid. Het is goed dat het decreet (van 25 april 2014) voor de werk- en zorgtrajecten wordt aangepast. We zijn uiteraard benieuwd naar de krijtlijnen van deze aanpassingen en wat er in de praktijk zal veranderen.

De Vlaamse ondersteuningspremie (VOP)

De VOP compenseert de werkgever voor de mogelijke extra kosten en een lagere productiviteit bij het aanwerven van een persoon met een arbeidshandicap. We lezen dat de Vlaamse ondersteuningspremie (VOP) zal worden verruimd. Dit zal gebeuren in functie van de loonkostenondersteuning en de begeleiding naar groepen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Wat betekent dit concreet voor de VOP? Wat zal het effect daarvan zijn op deze maatregel?

Mijn vragen en bezorgdheden heb ik overgemaakt aan de bevoegde minister. Ik volg deze onderwerpen dan ook van nabij op en kom hier op terug in mijn nieuwsbrief  zodra ik de antwoorden heb mogen ontvangen van de minister.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is